"Bir gün
Çok bunalırsan
Denizin dibinde
Yosunlara takılmış gibi soluksuz.
Sakın unutma gökyüzüne bakmayı
Gökyüzü senindir
Gökyüzü herkesindir..."

Kozaya mahkumum.. Kendimi yenilemem, dönüştüğüm tırtılı tekrar kelebeğe çevirmem gerektiğinde o kozaya kapatıyorum kendimi ve bekliyorum saatler olmasada aylar süren o kısa iyi dönemimi kısır döngü içinde yaşamayı.. Aslında yeni bi ana rahmi istiyorum.. imknsız olanı istiyorum.. Olmayacağını bile bile istiyorum.. İnsanmışım bunu farkediyorum sonra.. İronik..