Bir pazar günü gene.. Şu emperyalist düzende evimde ev sıkılmasını yaşıyarak, - allah kahratsinki yine-bilgisayar ekranına bakarak sigara içerek vakit geçirdiğim bi pazar daha.. ne mutlu.. esjilerden bir yazımı okudum ve paylaşmak istedim.. karamsrlık hali ancak ben şu an gayet mutluyum aldanmayın..

"Aynaya baktığımda,
Bazen bir güzellik abidesi
Bazen bir kötülük elçisi
Ve bazen de bir karanlıklar kraliçesi görüyorum içine kapanmış…
Bazense aynada kendime bakamıyorum, diğer eşyaları inceliyorum ters açıdan…
Gözlerime bakmak, içinde olanları görmek, beynimdeki karanlıkların aynada bir kez daha ispatlanması acı veriyor bana. Bu yüzden bakamıyorum aynaya!
Acı, nefret, öke, yalan, sevgi, aşk!
Hayatın altı kelimelik açıklaması olan bunlar, aynanın diğer tarafında nasıldır acaba diyorum…
Her şey, her yerde aynı diyorum sonra
Düzen; yalan, saçma…
Sen de bir insanoğlu olarak;
Sev insanları, nefret et onlardan, yalan söyle, kavga et, seviş işkence çektir onlara, aşık ol ve toz pembe gör dünyayı!
Düşün sonra, sor kendine
“Ne değişti şimdi?”
Ben soruyorum
“Ne geçti eline?”

Sadece insanlardan hayatın anlamına dair bir ispat bekliyorum. Açıklayın bana onu çekip gideyim buradan! Ben anlamsızlıklar bilinmezlikler için doğdum, onlar için yaşıyorum… Açıklaması olan bir yerde, bir düzende yaşayamam, geçerim aynanın diğer tarafına o zaman. Düzen buradaysa, diğer taraf terstir muhakkak…"

mutlu, sıkılası pazarlar..